Zeybekler – loza Turaka koja predstavlja oličenje snage i hrabrosti

Zeybekler – oličenje snage i hrabrosti. To je loza Turaka koji ne bježe od opasnosti i sukoba, neumorni su, i stvoreni kao za vojnu vježbu.

Zeybeklik – folklorni fenomen koji vuče korijene iz zapadne Anadolije, jedan je od najvažnijih vrijednosti turske kulture, a učenici sežu od južnog Marmara do planine Taurus, od Egejskih otoka do središnje Anadolije.

Historičar Ali Ozcelik, rekao je da u rječnicima iz osmanskog perioda zejbeci označavaju 'život u planinskim područjima zapadne Anadolije'.

Hijerarhijska struktura zejbeka je: efe-baszeybek-zeybek.

Efe je bio vođa grupe zeybek, koja je bila isprepletena lancem zapovijedanja. Efe je morao biti vrlo pametan kako bi primjetio sve vrste trikova, dovoljno jak da kontroliše svoje zeybeke, i što je najvažnije dovoljno iskusan da zna kada i šta treba učiniti. Uvijek je imao posljednju riječ.

Baszeybek je bio pomoćnik Efea. Bio mu je desna ruka i drugi čovjek u grupi. Kada Efe ne bi bio tu, ili kada bi bio ubijen, zeybek grupu je vodio baszeybek.

Zeybek (zejbeci) su bili pripadnici naoružanih skupina koje su se okupljale oko Efea i strogo su slijedili njegove naredbe. Broj zejbeka u grupi bio je mijenjan prema nahođenju Efea, a na mjesto poginulih dovođeni su novi zejbeci.

Oni su imali i svoju jedinstvenu odjeću, koja je neprijateljima stvarala strah.

Nosili su fes, obično crvene boje, košulje od kože, bez kragne, a šivale su se od pamučne, lanene ili ručno tkane tkanine. Preko ove košulje nošena je druga vrsta košulje koja se nosi preko kožne košulje, ima ravan ovratnik i kragnu, zakopčava se odozgo prema dolje i spušta se do struka. Camadan je bio vrsta prsluka dugih rukava i naziva se „orlovo krilo“ zbog dva dijela nalik krilima. Cepken je bio odjevni predmet za gornji dio tijela dugih rukava od plave ili ljubšaste tkanine ili kašmira.

Zejbeci su ponekad stavljali pojaseve oko struka. Oružje se nosilo preko pojasa, u 'torbici' od janjeće kože. Osim oružja tu je bio smješten i pribor poput vrećice za duhan, za ulje i za novac koji su koristili u svakodnevnom životu.

Caksir je bio vrsta šala koji su oni nosili. Nosili su uske hlače od vezene tkanine, a kasnije su se počele praviti od kože. Carik su bile sandale od debele kože na dnu, kože na gornjem dijelu, s blagom 'kukom', i taj dizajn im je olakšao udobno i brzo kretanje po planini. Kao oružje su uglavnom koristili vatreno oružje i oštre bodeže.

Zeybek narodne pjesme predmeti su kulturne baštine, koji najbolje održavaju historijsko bogatstvo turskog naroda, od ranih vremena do danas. Osim toga imali su svoje zeybek plesove, koji se i dan danas koriste, posebno na svadbama.

TRTHaber/Prevod: Balkan News